Ντόπινγκ αίματος
Οι κύριες παρενέργειες από το ντόπινγκ αίματος περιλαμβάνουν:- τη δημιουργία θρόμβων στο αίμα,
- υπερφόρτωση του κυκλοφορικού συστήματος,
- νεφρικές βλάβες από αλλεργικές αντιδράσεις και
- μετάδοση μολυσματικών ασθενειών όπως HIV.
Άλλες παρενέργειες μπορεί να αφορούν:
- εξάνθημα, πυρετό και σοκ εξαιτίας μιας αλλεργικής αντίδρασης,
- μεταβολικό σοκ,
- οξείες αιμολυτικές αντιδράσεις με καταστροφή των νεφρών εάν χρησιμοποιηθεί λάθος τύπος αίματος,
- αντιδράσεις στη μετάγγιση που εμφανίζονται σε δεύτερο χρόνο και έχουν ως αποτέλεσμα πυρετό και ίκτερο (ενδεχομένως απειλητικό για τη ζωή) και
- μετάδοση μολυσματικών ασθενειών (ιογενής ηπατίτιδα και AIDS).
Ακόμα και στις συνήθεις νοσοκομειακές συνθήκες, ο κίνδυνος μολύνσεων από παθογόνα όπως ο HIV και η ηπατίτιδα, καθώς και οι αντιδράσεις μετάγγισης απαιτούν μια λεπτομερώς προσεγμένα εκτέλεση της διαδικασίας και η διενέργεια της μετάγγισης προϊόντων αίματος χωρίς επίβλεψη μπορεί να αυξήσει αυτούς τους κινδύνους. Επιπρόσθετα, η αύξηση του αιματοκρίτη πέρα από τα φυσιολογικά επίπεδα οδηγεί σε αύξηση της γλοιότητας του αίματος, και σε κίνδυνο θρομβογένεσης και εμφράγματος του μυοκαρδίου.
Τεχνητοί μεταφορείς αίματος
Οι παρενέργειες των τεχνητών μεταφορέων αίματος ποικίλουν σημαντικά και περιλαμβάνουν:- πυρετό,
- μειωμένο αριθμό αιμοπεταλίων,
- υπέρταση,
- αγγειοσυστολή,
- γαστροεντερικούς ερεθισμούς,
- διαταραχή μεταφοράς οξυγόνου στους ιστούς,
- καταστροφή των νεφρών και
- υπερφόρτωση σιδήρου.
Ειδικότερα, υψηλές περιφερικές και πνευμονικές πιέσεις μπορεί να εμφανιστούν ύστερα από τη χορήγηση τεχνητών μεταφορέων οξυγόνου. Όταν η συγκέντρωση οξυγόνου στους ιστούς είναι υψηλή, ένα υπεροξικό αρτηριακό αντανακλαστικό μπορεί να μειώσει τον αριθμό και τη διάμετρο των λειτουργικών τριχοειδών ώστε να αποφευχθεί η καταστροφή των ιστών από οξείδωση, αυξάνοντας συνεπώς την αγγειακή αντίσταση.
Επιπρόσθετα, οι μεταφορείς οξυγόνου με βάση την αιμοσφαιρίνη ελαττώνουν την αγγειοδιαστολή που οφείλεται στο οξείδιο του αζώτου τόσο στα αρτηρίδια όσο και στα τριχοειδή. Άλλες ανεπιθύμητες αντιδράσεις είναι οι γαστρεντερικές εκδηλώσεις με αύξηση του τόνου των εντερικών σφινγκτήρων, σημαντικό τυμπανισμό και μετεωρισμό. Η νεφρική τοξικότητα που προκαλείται από τη διύλιση των μονομερών της αιμοσφαιρίνης και η διαρκής νέκρωση των σωληναρίων, αποτελεί μια ενδεχόμενη θανατηφόρα παρενέργεια από τη χρήση αυτών των ουσιών. Τα προϊόντα αίματος που προέρχονται από ανθρώπινη ή βοοειδούς προέλευσης αιμοσφαιρίνη μπορεί να περιέχουν μολυσματικούς παράγοντες όπως οι ιοί ή να προκαλέσουν ανοσοποιητικές διαταραχές στον χρήστη.
Οι ιατρικές επιπτώσεις που συνδέονται με τη χρήση διαφθοριομένων ανθράκων περιλαμβάνουν συμπτώματα παρόμοια με αυτά της γρίπης όπως πυρετός και μυαλγίες. Οι υπερφθοριομένοι άνθρακες έχουν, επίσης, συνδεθεί με καταστροφή του ήπατος ή του σπληνός και ακόλουθη ανεπάρκεια των οργάνων καθώς και με εξασθένιση των ανοσοποιητικών αμυντικών μηχανισμών.
Επιπλέον παρενέργειες μπορεί να αφορούν:
- αλλεργικές αντιδράσεις που μπορεί να προκύψουν,
- αύξηση στη θερμοκρασία του σώματος πάνω από τους 40°C,
- πυρετός και ρίγος,
- διάρροια,
- νεφρική, ηπατική και πνευμονική τοξικότητα (οι βλάβες είναι πιθανότατα μη αναστρέψιμες στις περισσότερες περιπτώσεις),
- μολύνσεις του αίματος εάν τα παρασκευάσματα δεν είναι βακτηριολογικά αμόλυντα,
- σοβαρές καταστάσεις όπως ο εμβολισμός και η θρόμβωση (θρομβοκυτταροπενία),
- κίνδυνος μετάδοσης του ιού του AIDS εάν γίνεται κοινή χρήση βελονών,
- δημιουργία φυσαλίδων αερίων όταν εγχύονται στα αιμοφόρα αγγεία.
Συζήτηση:
Ενίσχυση μεταφοράς οξυγόνου
Οι παράγοντες και μέθοδοι ενίσχυσης της μεταφοράς οξυγόνου, περιλαμβάνουν την ομόλογη, αυτόλογη και ετερόλογη μετάγγιση ερυθρών αιμοσφαιρίων καθώς επίσης και τη χρήση της ανασυνδυασμένης ερυθροποιητίνης (rEPO) και έχουν χρησιμοποιηθεί από μερικούς αθλητές για καλύτερη απόδοση, κυρίως στα αθλήματα αντοχής.
Μέσα από αυτό το πλαίσιο συζήτησης μπορείς να επιλέξεις για τις ιατρικές επιπτώσεις των μεταφορέων οξυγόνου σε συγκεκριμένα οργανικά συστήματα.
Μέσα από αυτό το πλαίσιο συζήτησης μπορείς να επιλέξεις για τις ιατρικές επιπτώσεις των μεταφορέων οξυγόνου σε συγκεκριμένα οργανικά συστήματα.
