Technische Universität München

The Entrepreneurial University

 
 | 
 | 
 | 
 | 
da
 | 
 | 
 | 
 | 
 | 
 | 
 | 
fi
 | 
sv
 | 
 | 
et
 | 
nl
 | 
lt
 | 
lv
 | 
sk
 | 
sl
Zaburzenia homeostazy elektrolitowej wywołane stosowaniem dopingu powiązane są z funkcjonowaniem nerek. Nerki, jak wiadomo, regulują ilość wody, sodu, potasu i innych elektrolitów w organizmie. Elektrolity są to związki chemiczne rozpuszczone w płynach ciała. Zaburzenia w ich gospodarce mają istotny wpływ na ostateczną równowagę płynów ustrojowych.  

Diuretyki zaliczane są do głównych kategorii substancji zabronionych w sporcie, co wiąże się przede wszystkim z ich negatywnym wpływem na gospodarkę elektrolitową.  

Doustne oraz pozajelitowe stosowanie glukokortykosteroidów także może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych. Istnieją doniesienia, że podawanie prednizonu (5 do 2000 mg/24 h) istotnie zwiększa ryzyko wystąpienia u pacjentów hipokaliemii. Jednak dane te nie są jeszcze potwierdzone u sportowców stosujących glukokortykosteroidy w celach dopingowych.  

Środki anaboliczne również mogą wpływają na stężenie elektrolitów. Stosowanie steroidów anaboliczno-androgennych może prowadzić do wzrostu poziomu potasu, sodu, wapnia i fosforu, a w efekcie do migotania przedsionków i komór serca.  

Ponadto, u sportowców często stwierdza się podwyższony poziom sodu spowodowany głównie nadużywaniem suplementów. Rzeczywiście, wielu sportowców stosuje dwuwęglan sodowy lub cytrynian sodu w celu poprawy osiąganych wyników sportowych, zwłaszcza w dyscyplinach wymagających dużego wysiłku i angażujących wiele partii mięśni (np. bieg na 400m). Jednakże podwyższony poziom sodu może prowadzić do zaburzeń ze strony układu pokarmowego, często z towarzyszącą biegunką - zwłaszcza w przypadku stosowania dwuwęglanu sodowego.
drucken