Substancje będące selektywnymi agonistami beta2-adrenoreceptorów (tzw. beta2 agoniści lub beta2 mimetyki) są lepiej znane jako środki rozszerzające oskrzela i łagodzące objawy astmy. Są to leki, które rozkurczają oskrzela udrażniając drogi oddechowe zwężone w wyniku ataku astmy.
Najlepiej znanym lekiem z tej grupy jest salbutamol (np. Ventolin, Volmax) i terbutalina (Bricanyl).
W ‘Crosstalk-Box’ wymienione są skutki uboczne jakie może mieć stosowanie β2-agonistów na wybrane narządy i układy w organizmie.
Najlepiej znanym lekiem z tej grupy jest salbutamol (np. Ventolin, Volmax) i terbutalina (Bricanyl).
Crosstalk:
Adrenalina i noradrenalina, silne neurotransmitery współczulnej części centralnego układu nerwowego, działają poprzez specyficzne receptory (α1, α2 oraz β1, β2) zlokalizowane w różnych tkankach, włącznie z mięśniami szkieletowymi i tkanką tłuszczową. Beta-2 agoniści to substancje, które stymulują β-receptory. Czołowymi przedstawicielami β2-agonistów są klenbuterol i salbutamol, używane głównie w leczeniu astmy i związanych z nią skurczach oskrzeli. Biorąc pod uwagę, że około 10-15% sportowców olimpijskich ma objawy astmy, stosowanie β2-agonistów jest dość rozpowszechnione. β2-agoniści mają również anaboliczny wpływ na mięśnie oraz właściwości lipolityczne. Z powodu stosunkowo łagodnych objawów niepożądanych związanych ze stosowaniem β2-agonistów, substancje te uważane są przez niektórych sportowców za „bezpieczną” alternatywę dla steroidów anaboliczno-androgennych. W ‘Crosstalk-Box’ wymienione są skutki uboczne jakie może mieć stosowanie β2-agonistów na wybrane narządy i układy w organizmie.
